ซีรี่ย์เกาหลี ซีรี่ย์จีน ซีรี่ย์ญี่ปุ่น อนิเมะ หวยเด็ด

ทุกข์บำบัดได้ด้วยสัตว์เลี้ยง

ในขณะนี้อาจจะไม่สามารถที่จะปฏิเสธได้ว่าสัตว์เลี้ยงได้เขามามีส่วนสำคัญกับชีวิตของผู้คนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เนื่องจากสภาพสังคมของพวกเรานั้นได้เปลี่ยนไป จากครอบครัวใหญ่ที่มีสมาชิกผู้คนจำนวนมากมาเป็นครอบครัวเดี่ยว จากสังคมชนบทมาเป็นสังคมเมือง เมื่อสภาพสังคมแปรไปจากเดิมก็เลยทำให้ส่งผลต่อภาวะจิตใจของคน กำเนิดความว้าเหว่ ความเคร่งเครียดขึ้นมาได้ สิ่งหนึ่งที่จะเข้ามาตอบแทนรวมทั้งดูแลจิตใจเจริญที่สุดก็น่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงต่างๆไม่ว่าจะเป็น หมา แมว ปลา

มนุษย์รู้จักนำหมามาเป็นสัตว์เลี้ยงในครอบครัวเมื่อราว 12,000 ปีมาแล้ว ส่วนแมวได้เริ่มเข้ามามีชีวิตในบ้าน เมื่อ 5,000 ปีที่ผ่านมานี้เอง นักจิตวิทยาชอบถามคำถามว่า เพราะอะไรมนุษย์เราก็เลยนิยมมีสัตว์เลี้ยง

ทุกข์บำบัดได้ด้วยสัตว์เลี้ยง

คำตอบหนึ่งซึ่งเป็นที่ยอมรับเป็นว่า การมีสัตว์เลี้ยงเป็นการซ้ำเติมความรู้สึกตามธรรมชาติของมนุษย์ว่ามีความรัก และก็ประสงค์ดีต่อสิ่งมีชีวิตอื่นๆ

ในรัชสมัยของพระนางวิกตอเรีย รัฐบาลอังกฤษ ได้เคยบัญญัติกฎหมายคุ้มครองป้องกันสัตว์ให้รอดพ้นจากการเช็ดกตี ก่อนจะมีข้อบังคับปกป้องเด็กเสียอีก

ดังนี้ สถิติการสำรวจในอเมริกาพบว่า ชาวอเมริกันเลี้ยงหมา 60 ล้านตัว แมว 55 ล้านตัว ผู้นำ Bushเลี้ยงหมา Clinton เลี้ยงแมว แล้วก็ถึงสัตว์กลุ่มนี้จะสร้างความเบื่อหน่าย แล้วก็นำโทษมาให้เป็นบางครั้งบางคราว ยกตัวอย่างเช่น พยาธิ psittacosis ซึ่งก่อให้เกิดลักษณะของการมีไข้หวัดก็ชอบมาจากนก พยาธิตัวกลมชอบมาจากอจุจาระแมว แต่ว่าผู้ที่มีเลี้ยงสัตว์พวกนี้ก็จำต้องยอมทน เนื่องจากว่าเขาได้รับมิตรภาพอันอบอุ่นจากสัตว์เป็นสิ่งตอบแทน

ในตอนนี้มีงานศึกษาเรียนรู้และค้นคว้าและทำการวิจัยจำนวนหลายชิ้น ที่กำลังชี้ให้เห็นว่า สัตว์เลี้ยงเว้นเสียแต่ให้ความเป็นมิตรแก่คนเลี้ยงแล้ว มันยังอำนวยประโยชน์ด้านอื่นๆอีก ได้แก่ E. Fried mann ที่ City University of New York พบว่า คนป่วยโรคหัวใจที่มีสัตว์เลี้ยงได้โอกาสเสียชีวิตน้อยกว่าผู้ที่ไม่เลี้ยงอะไรเลยถึง 3% เขาพบว่า สัตว์เลี้ยงช่วยลดระดับความดันเลือดให้กับผู้ครอบครอง

แล้วก็เมื่อเร็วๆนี้เอง นักจิตวิทยาผู้ดีอังกฤษผู้หนึ่งพบว่า ผู้ที่เลี้ยงแมวหรือหมา ชอบไม่เป็นโรค ปวดศรีษะหรือปวดหลัง รวมทั้งผู้ที่มีสัตว์เลี้ยงจะมีวัวเลสเตอรอคอยลในเลือดน้อยกว่าผู้ที่ไม่มี โน่นก็แปลว่าสุนัข และก็แมวทำให้ผู้ครอบครองได้โอกาสเป็นโรคหัวใจน้อย เหตุที่เป็นแบบนี้ นักจิตวิทยา J.Serpell ชี้แจงว่า อาจจะเป็น เนื่องจากผู้ที่เลี้ยงสัตว์ควรต้องพามันออกพลังกาย เขาก็เลยจำเป็นต้องเดินบริหารร่างกายไปด้วย สุขภาพกายโดยธรรมดา ของผู้ครอบครองก็เลยดี

ยิ่งกว่านั้น นักจิตวิทยามั่นใจว่า สัตว์เลี้ยงมีหน้าที่ช่วยสำหรับในการสร้างเสริมความมั่นคงและยั่งยืนทางอารมณ์ให้กับผู้เลี้ยง เพราะเหตุว่าหากแม้มันจะไม่สามารถพูดได้ มันก็ไม่เคยพูดปด ไม่เคยวิจารณ์ผู้ครอบครอง มันนั่งฟัง มันรู้เรื่อง มันไม่ถาม ไม่สงสัย มันซื่อสัตย์สุจริต มันก็เลยเป็น “เพื่อนฝูง” ที่จำเป็นอย่างมากสำหรับคนบางบุคคล นักจิตวิทยาหลายท่านกำลังใช้แนวทางหาสุนัขหรือแมวให้กับผู้ป่วยที่ป่วยเป็นโรคที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับจิตหัวใจ เนื่องจากสุนัขหรือแมวพวกนี้แสดงความเป็นมิตรกับคนได้มากกว่าสัตว์จำพวกอื่น มันรู้จักเคล้าลำแข้ง เคล้าขา มันนั่งเฝ้าระวังลักขโมยแล้วก็มันเชื่อฟังมากมายเสียกระทั่งทำให้คนเลี้ยงมีความรู้สึกว่า ตนเองเป็นที่น่ากล่าวสรรเสริญ เป็นที่ชื่นชอบ และก็เป็นที่เรียกร้อง ในด้านนี้สัตว์เลี้ยงก็เลยทำ หน้าที่เพิ่มเติมความมั่นใจและความเชื่อมั่นในตนเองให้กับผู้เลี้ยง ทำให้เขามีความรู้สึกที่ดี รู้สึกสู้กับแรงกดดันด้านนอก

ในเมื่อสัตว์เลี้ยงดีถึงปานฉะนี้แล้ว เหตุไรบ้านทุกบ้านก็เลยไม่มีสัตว์เลี้ยงด้วยเล่า สำหรับหัวข้อนี้นักจิตวิทยาพบว่า ประสบการณ์ในวัยเด็กชอบเป็นตัวกำหนดรูปแบบของชีวิตในวัยผู้ใหญ่ เด็กใดที่ได้รับการอุปการะมาพร้อมกับสัตว์เลี้ยง เวลาโตขึ้นเขาก็ชอบนิยมนำสัตว์มาเลี้ยง เด็กใดที่บิดามารดาไม่เคยเลี้ยงอะไรเลย เวลาโตขึ้นก็ชอบไม่เลี้ยงอะไรเลยเช่นเดียวกัน นักจิตวิทยายังตั้งข้อคิดเห็นอีกว่า ใครกันแน่ที่มีสัตว์เลี้ยงตามเดิมและก็ชอบมีจิตใจที่เห็นใจรวมทั้งมีน้ำใจต่อสภาพแวดล้อมต่อสัตว์ แล้วก็เพื่อนมนุษย์ร่วมกันมากยิ่งกว่าผู้ที่ไม่มีสัตว์เลี้ยง

ซึ่งประเด็นนี้เกิดเรื่องจริงที่สุดเนื่องจากสำหรับคนเขียนเองนั้น มิได้รับการปลูกฝังให้เลี้ยงสัตว์มาตั้งแต่เด็กๆก็เลยปราศจากความผูกพันกับสัตว์เลี้ยงมากสักเท่าไรนัก ถามคำถามว่ารักมั้ย ถูกใจมั้ย ตอบได้ว่า ก็รักนะ มิได้ชิงชัง แม้กระนั้นคงไม่มากพอพอๆกับผู้ที่ได้เลี้ยงมาตั้งแต่เด็กๆพอเพียงมามีลูกเนื่องจากว่าพวกเราไม่มีสัตว์เลี้ยงในครอบครัว ลูกก็จะอย่างกับพวกเราก็คือ จะปราศจากความผูกพันกับสัตว์เลี้ยงเอาซะเลย บางโอกาสจะกลัวเสียด้วยซ้ำ มื่อมองเห็นหมาหรือแมว ซึ่งเกิดเรื่องที่ไม่ดีเอาซะเลย ทำให้กลับมารู้สึกว่าเพราะอะไรนะ พวกเราถึงไม่ปลูกฝังให้เค้าเป็นผู้ที่รักสัตว์แทนที่จะกลัวแบบงี้ แม้ว่าสัตว์เลี้ยงมีประโชน์ตั้งหลายแบบไม่ว่าจะเป็นทางจิตใจ ทำให้จิตใจอ่อ่นโยน มีเมตตา หรือในด้านร่างกาย ทำให้ร่างกายมีความสมบูรณ์แข็งแรงได้บริหารร่างกายสำหรับการพาเค้าวิ่งเล่น ผลดีจำนวนมากขนาดนี้ คนไหนที่ยังไกลห่างจากสัตว์เลี้ยงก็ทดลองหาจังหวะได้สนิทสนมซะแล้วจะได้ทราบว่า ของเค้าดีจัง